Work-life balance

Każdy dzień stawia przed pracownikami kolejne wyzwania, które mogą zachwiać równowagą pomiędzy życiem prywatnym i zawodowym. Rosnąca liczba obowiązków, oczekiwania przełożonych, targety i plany sprzedażowe, presja czasu. To wszystko powoduje, że całe życie zaczyna kręcić się wokół pracy i spraw z nią związanych.

 

Brakuje czasu na odpoczynek, urlop, chwilę relaksu, nie wspominając już o zaniedbaniach względem najbliższych. Czy można funkcjonować inaczej i odnaleźć utraconą po drodze równowagę?

 

Idea work-life balance powstała na przełomie lat 70. i 80. ubiegłego wieku i jest powszechnie stosowana w krajach zachodnich. W Polsce świadomość tego, czym jest work-life balance jest stosunkowo niewielka, choć firmy coraz częściej dostrzegają potrzebę jej wdrożenia.

 

Sens work-life balance sprowadza się do uzyskania harmonijnej równowagi pomiędzy życiem prywatnym i zawodowym, tak by te dwie sfery tworzyły spójną całość. Dzięki tej harmonii możliwa będzie samorealizacja i zwiększenie zadowolenia z życia.

 

Przyczyn rozwoju koncepcji należy doszukiwać się w zmianach społeczno-gospodarczych zachodzących na przełomie ostatnich lat.

 

Były to między innymi:

  • wejście kobiet na rynek pracy i konieczność zbudowania nowego podziału obowiązków domowych
  • wydłużająca się średnia życia
  • zmiany kulturowe i coraz częściej akcentowane przekonanie, że  ludzie samorealizują się nie tylko poprzez pracę, ale również poprzez udane życie osobiste

 

Work-life balance w praktyce

Na spójne łączenie życia osobistego z zawodowym ma wpływ kilka czynników.

 

Wśród nich należy szczególnie podkreślić:

  • szeroki dostęp do żłobków, przedszkoli, form opieki nad dzieckiem
  • przepisy prawne dotyczące elastycznych form zatrudnienia i udogodnień dla pracowników posiadających dzieci
  • sytuację na rynku pracy

 

Duża odpowiedzialność dotycząca realizacji idei work-life balance spoczywa na barkach pracodawców. W jakim zakresie i poprzez jakie działania mogą oni urzeczywistnić tę koncepcję w swoich firmach?

 

Przede wszystkim powinni ułatwić pracownikom łączenie życia zawodowego z prywatnym. Nikt nie będzie w stanie funkcjonować tylko i wyłącznie w sferze kariery zawodowej, bez realizacji celów osobistych czy planów życiowych.

 

Po drugie, istotną rolę odgrywają takie instrumenty jak: elastyczne formy zatrudnienia i elastyczny czas pracy, polegające między innymi na umożliwieniu pracownikom pracy w niepełnym wymiarze, pracy z domu, czy podzielenie obowiązków pomiędzy kilka osób.

 

Po trzecie zaś, bardzo ważne jest umożliwienie powrotu do pracy na poprzednie stanowisko po urodzeniu dziecka.

 

 

Co zyskuje pracodawca, a co pracownik?

Idea work-life balance niesie korzyści dla obu stron zarówno pracownika, jak i pracodawcy.

 

Pracownicy są bardziej zadowoleni ze swojej pracy, mniej zestresowani i zdekoncentrowani,  a to zwiększa ich efektywność, motywację i lojalność w stosunku do firmy. Sprawia, że mają większe poczucie bezpieczeństwa i tym chętnie angażują się w wykonywaną pracę. Poprawia się również ich sytuacja rodzinna oraz nierzadko, stan zdrowia.

 

Z kolei work-life balance dla pracodawcy oznacza: zwiększenie zainteresowania firmą wśród potencjalnych pracowników, zatrzymanie najlepszych pracowników w firmie, większą efektywność wykonywanej przez pracowników pracy i większy poziom identyfikacji z celami organizacji.